Μάλια

Υπήρξε παλιά μια εποχή που φτιάχναμε και στολίζαμε τον τόπο μας για να υποδεχτούμε τους τουρίστες.

Όχι δουλίστικα πράγματα, ή εκμετάλλευση του ξένου, μια απλή συναλλαγή, και τίποτα άλλο: Σου δίνουμε τον Ήλιο μας, τη θάλασσα, την τσικουδιά, και συ μας δίνεις τα dollars.

Ευχαριστημένοι και οι δύο! Εμείς ανεβάζαμε το βιοτικό μας επίπεδο, και αυτοί φόρτιζαν για τον επόμενο χειμώνα τις μπαταρίες τους με Κρητική ενέργεια.

Ωραία χρόνια! Ναι καλά ο Ζορμπάς του Καζατζάκη και του Καλογιάννη.
Δυστυχώς όμως, τα πάντα έχουν ένα μέτρο. "Μέτρον άριστον" έλεγαν οι πρόγονοί μας, και πιστέψτε με, δεν ήταν καθόλου μαλάκες σαν και εμάς..
Παράδειγμα τα Μάλια. Χρήμα να έρχεται -πίστεψαν- και ότι θέλει ας είναι! 
Άντε ξεβρόμισε τα τώρα από τους εγγλέζους αληταράδες, άντε να αποκαταστήσεις το διάσημο πλέον για τα όργια όνομά τους στην ευρώπη.
Γιατί φίλε, το χρήμα είναι απλά ένα εργαλείο για να μπορείς να επιβιώσεις. Δεν είναι αυτοσκοπός.

Ας δούμε και μερικές σπάνιες καρτποστάλ από αυτή την παλιά, καλή εποχή, που τα Μάλια διαφήμιζαν ακόμα τις παραλίες και τους μύλους τους...

Παλιές φωτογραφίες της Κρήτης -μέρος 1

Μια σειρά από σπάνιες φωτογραφίες της καθημερινής ζωής στα χωριά κυρίως του Λασιθίου, που τραβήχτηκαν από ξένους επισκέπτες της Κρήτης το 1955. Ίσως κάποιοι να αναγνωρίσουν δικά τους πρόσωπα, μέσα από αυτές τις φωτογραφίες που σίγουρα δεν γνωρίζουν την ύπαρξή τους. Θα αισθανόμουν πολύ υπερήφανος, αν τους έδινα μια τέτοια χαρά!

Θα ολοκληρωθούν σε δύο εγγραφές. Καλή σας διασκέδαση!

Παρέα διασκεδάζει με τον λυράρη. Μάλια 1955

Καθάρισμα μετά το σφάξιμο των αρνιών. Μάλια 1955

Γερόντισσα που γνέθει. Λασίθι 1955

Αγρότισσα. Στο βάθος το Ιδαίον όρος χιονισμένο. Λασίθι 1955

Αγρότες επιστρέφουν από το κτήμα. Λασίθι 1955


Καθημερινή ζωή στο χωριό. Λασίθι 1955


Καμινιέριδες. Λασίθι 1955


Αγρότισσα στο Ρέθυμνο. Στο βάθος το Ενετικό λιμάνι. 1955

Χάλια στα Μάλια...

17 εγγλέζοι μπατιροτουρίστες, αφού σούρωσαν, ντύθηκαν καλόγριες και έκαναν παρέλαση κουνώντας προκλητικά τα κωλομέρια τους στα Μάλια.
Η αστυνομία τους συνέλαβε πάραυτα -αισθάνομαι παράξενα να λέω μπράβο στους μπάτσους, αλλά εδώ το αξίζουν- στη συνέχεια όμως στη δίκη που ακολούθησε, η δικαιοσύνη τους αθώωσε.
"Δεν είχαν πρόθεση να προσβάλουν" αποφάνθηκε, που πάει να πει, πως από δω και πέρα ο οποιοσδήποτε μαστούρης μπινελοτουρίστας είναι ελεύθερος να ντυθεί παπάς, καλόγερος, Κρητικός, οτιδήποτε του καυλώσει τέλος πάντων, και να παρελάσει στο νησί.
Υπάρχει το δεδικασμένο, λένε τα νομικά κιτάπια.

Από που να ξεκινήσω το φτύσιμο;
Φυσικά πρώτα απ΄τη δικαιοσύνη. "Μα πως γίνεται να έχετε υπουργείο Ναυτιλίας;" Ρώτησε ο Έλληνας τον Ελβετό. "Αφού δεν έχετε θάλασσα!". "Γιατί σου φαίνεται παράξενο; εσείς πως έχετε υπουργείο Δικαιοσύνης;" Απάντησε ο Ελβετός.

Σειρά έχουν οι πράκτορες και οι ξενοδόχοι. Αυτοί που ξεπούλησαν τα τιμημένα Μάλια για λίγα ευρώ, και πάλι καλά που δεν τους πλασάρουν και τις γυναίκες τους. Δυστυχώς ο περιορισμένος εγκέφαλός τους δεν είναι σε θέση να σκεφτεί πως μπορούν να φέρουν καλύτερης ποιότητας τουρίστες. Αντίθετα αισθάνονται και ικανοποιημένοι που τους ξεφτιλίζουν αυτά τα άφραγκα αποβράσματα.

Ακολουθούν όσοι από τους κατοίκους των Μαλίων δεν αντιστέκονται. Αυτοί με τα περιπτεράκια, αυτοί που εμπορεύονται σουβλάκια, πλαστικά μαυρομάνικα και φουσκωτά μπρατσάκια, και ανέχονται το ρεζιλίκι, αυτοί που κάνουν τα στραβά μάτια όταν οι εγγλέζοι κουνάνε τα παπάρια τους μπροστά στα παιδιά τους.
Επαναλαμβάνω: Όσοι από τους κατοίκους. Ξέρω πως η πλειοψηφία αντιστέκεται,και δίνει άνισους αγώνες για να απαλλαγεί από αυτά τα σκουπίδια!

Και τελειώνω με ένα γενικό φτύσιμο προς όλους εμάς τους αδιάφορους Κρητικούς, που ενημερωνόμαστε μέσα απο τις εφημερίδες, και κουνάμε αποδοκιμαστικά το κεφάλι μας.
Έ, ρε και να ζούσαν οι παππούδες μας....