Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σούδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σούδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11/5/16

Φωτογραφίες από το University of Oxford

Αρχάνες, στην πλατεία της αγοράς, φωτογραφία John Linton Myres, αρχείο University of Oxford


Κνωσσός, από την συλλογή με θέμα Oμάδα εργατών, 1902, αρχείο University of Oxford

Αρχάνες, στην πλατεία της αγοράς, φωτογραφία John Linton Myres


Μεσσαρά, αρχείο University of Oxford

Στον κόλπο της Σούδας, φωτογραφία John Linton Myres

Το Σπήλαιο του Ψυχρού, η είσοδος στο κάτω μέρος, φωτογραφία John Linton Myres


Χανιά, στην προκυμαία, φωτογραφία των Fradelle & Young

Χανιά, στο λιμάνι, φωτογραφία John Linton Myres

Χανιά, στο κάστρο κυματίζουν οι σημαίες πέντε εθνών, φωτογραφία των Fradelle & Young

Tο χωριό Ψυχρό, φωτογραφία John Linton Myres

4/3/16

Σούδα

Προτού η Σούδα παραχωρηθεί στους Αμερικανούς, όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα βέβαια, ήταν ένα όμορφο κομμάτι της πατρίδας μας, που ο καθένας ήταν ελεύθερος να το περπατήσει και να πάει όπου θέλει, χωρίς να τον σημαδεύουν πυροβολαρχίες.
Αυτή τη Σούδα παρουσιάζω μέσα από παλιές ξεχασμένες καρτ ποστάλ, αυτή τη Σούδα που μας παρέδωσαν οι παππούδες μας μετά την απελευθέρωση, κι εμείς σαν καλά boys την πουλήσαμε για μια χούφτα dollars...






5/4/11

Επιστροφή 1















Όταν θάρθει εκείνη η μέρα, (μεσημέρι θάναι γύρω στις 3, έτσι μούχει κάτσει)
μια μαύρη πέτρα μη ξεχάσω να πάρω μαζί μου
να την πετάξω στη θάλασσα απ΄την πρύμη
καθώς θα βγαίνουμε απ΄το λιμάνι του Πειραιά....

Όχι δεν είμαι αχάριστος,
Αθήνα και Πειραιάς αγκάλιασαν τα παιδικά μου όνειρα
με αγάπη, στοργή και σεβασμό.
Και τι δεν μου προσέφεραν!
(Η Αθήνα το πρώτο φως, την αίγλη του γερασμένου μεγαλείου της, ο Πειραιάς τη δροσιά του Σαρωνικού, το νησί του Πόρου, που τόσο αγάπησα)
αλλά κι εγώ, τους τα ανταπέδωσα,
μ΄ όλα τα χρόνια της ζωής μου για αντάλλαγμα.

Όταν θα μπαίνουμε στο λιμάνι της Σούδας (ηλιοβασίλεμα το ονειρεύομαι)
δεν θα κουβαλάω μαζί μου ψευδαισθήσεις
(Τα καλά χρόνια φύγανε, τ' άφησα -ή μ΄άφησαν- πίσω
κι ο Παράδεισος ανύπαρκτος, μια ουτοπία των φοβισμένων και τίποτα άλλο).
Ίδιους ανθρώπους πάνω-κάτω θα συναντήσω κι εδώ, ίδιο χώμα θα πατήσω.
(Μόνο που κάποιοι απ΄αυτούς μια μέρα θα με αποχαιρετήσουν,
μόνο που στο χώμα αυτό μια μέρα θα επιστρέψω)...